It is as if a miracle like the splitting of the sea have turned the mountain into two parts and formed a village. Hundreds of years ago, it was built inside a narrow valley, a village called Palangan, and today, with its amazing nature and a celebration that is nowhere near the same, it draws many tourists not only from Iran but from all over the world. Where is Palangan?
Palangan House Architecture
We can go to Palangan village from both Kermanshah and Sanandaj. It is about 4 hours from Sanandaj to Palangan. To get there, we have to move from the Sanandaj-Kermanshah road to the Kamyaran. We have to leave Kamyaran Beheshti Street and reach the valley after Tangier after Jawarud village. A valley that runs through the middle of the Tangier River and is built on either side of the Shahung foothills of Palangan Village.
If we also go from Kermanshah to Kermanshah-Sanandaj we should move to Kamyaran. After 5 kilometers of the road to the village of Tobreiz, we finally reach a village in which at its heart has preserved all the monuments of generations past. The distance from Kermanshah to this village is about 4 hours.
Apart from the tourist tours intended solely for the purpose of visiting the village, especially during traditional rituals, a private car can also be reached from the route mentioned. If we came here by car, we would not have to worry about fuel, because a gas station was built 2 kilometers from the village.
To travel without a car, you must first get to Sanandaj or Kermanshah and take the minibus from Kamyaran. Then we can go from Kamyaran to Palangan by linear taxis or other minibuses. Since the minibus and taxis are not regulated, you can get a small fare and head to the village.
Why should we see Palangan?
First and foremost, the architecture of our rural homes excites us. In Palangan, like Masouleh, the roof of a backyard house is elevated. The houses are set up by stone, and this image reminds us of the old churches or the wall of China.
Ritual in Palangan
After architecture, the first thing that will not leave us with the senses is a beautiful celebration called the traditional Nowruz celebration, which takes place on March 9 or 9. The younger ones are collecting firewood two days ago. That day, especially the men and women go under the bridge with a torch, and then hear gunshots illuminate the firewood left at five points in the village.
After the second firing, people set fire to their torches, climbing from the village on the third shot and standing on the roof of their houses. Then they all start dancing on the houses or on the banks of the Tangier River near the biggest fire.
انگار که معجزهای شبیه به شکافتن دریا، کوه را به دو قسمت تبدیل کرده و روستایی شکل گرفته باشد. صدها سال پیش داخل درهای تنگ، روستایی به اسم پالنگان بنا شده و امروز با طبیعت شگفتانگیز و مراسمی که هیچجای دیگر مشابهش وجود ندارد، گردشگران زیادی را نه فقط از ایران، بلکه از سراسر دنیا به سمت خود میکشاند.
ما میتوانیم هم از کرمانشاه و هم از سنندج به روستای پالنگان برویم. از سنندج تا پالنگان حدود ۲ ساعت راه است. برای رسیدن به آن باید از جاده سنندج-کرمانشاه به سمت کامیاران حرکت کنیم. از خیابان بهشتی کامیاران باید خارج شویم و بعد از دهستان ژاورود به درهای به اسم تنگیور برسیم. درهای که از وسط آن رود تنگیور میگذرد و در دو طرفش روی کوهپایههای شاهو روستای پالنگان ساخته شده است.
اگر هم از سمت کرمانشاه حرکت کنیم باید در همان جاده کرمانشاه-سنندج به سمت کامیاران حرکت کنیم. پس از ۴۸ کیلومتر از جاده روستای توبرهریز در نهایت به روستایی میرسیم که در قلب خودش همه یادگاران گذشته را نسل به نسل حفظ کرده است. فاصله کرمانشاه تا این روستا هم حدود ۲ ساعت است.
جدا از تورهای گردشگری که صرفا به قصد دیدن این روستا، به خصوص در موقع آیینهای سنتی، برگزار میشوند، با خودروی شخصی هم میتوان از مسیری که گفته شد به اینجا رسید. در صورتی که با خودروی شخصی به اینجا آمدیم نباید نگران سوخت خودرویمان باشیم، چرا که یک پمپ بنزین در ۴۵ کیلومتری روستا ساخته شده است.
برای سفر بدون خودروی شخصی هم باید ابتدا به سنندج یا کرمانشاه برسیم و از آنجا سوار مینیبوسهای کامیاران شویم. بعد از آن با تاکسیهای خطی یا مینیبوسهای دیگری میتوانیم از کامیاران به پالنگان برویم. از آنجایی که رفتوآمد این مینیبوس و تاکسیها نظمی ندارند میتوان با کرایه اندکی هم یک تاکسی دربست گرفت و به سمت روستا رفت.
اول از هر چیز معماری خانههای روستایی ما را به وجد میآورد. در پالنگان مثل ماسوله، پشتبام یک خانه حیاط خانه بالاتر شده. خانهها را با چیدن سنگ روی هم ساختهاند و این تصویر ما را به یاد کلیساهای قدیمی یا به یاد دیوار چین میاندازد.
مراسم آیینی در پالنگان
بعد از معماری، اولین چیزی که هوش و حواس برایمان نخواهد گذاشت مراسم زیبایی به اسم جشن سنتی نوروز است که ۱۸ یا ۱۹ اسفندماه برگزار میشود. کوچکترها از دو روز قبل مشغول جمعآوری هیزم میشوند. آن روز به خصوص زن و مرد با مشعلی زیر پل میروند و بعد شنیدن شلیک تیر، هیزمهایی را که در پنج نقطه روستا گذاشتهاند روشن میکنند.
بعد از تیر دوم مردم مشعلهایشان را آتش میزنند و با شلیک سوم از روستا بالا میروند و روی سقف خانهها میایستند. بعد از آن همگی بر روی خانهها یا لب رود تنگیور کنار بزرگترین آتش شروع به رقص کردی میکنند
0 Comments